در این تحقیق، ابتدا نانوکامپوزیت ZnO/SnO2 با روش سل-ژل تهیه و سپس با سالیسیلیک اسید پوشش داده شد (ZnO/SALICYLIC ACID/SnO2). بررسی نتایج حاصل از تکنیک های FESEM، XRD و TEM نشان داد که نانوذرات کروی شکل و دارای اندازه تقریبا nm 30 هستند. پوشش دار شدن با سالیسیلیک اسید موجب کاهش باند گپ در نانوذرات ZnO/SALICYLIC ACID/SnO2 نسبت به نانوکامپوزیت ZnO/SnO2 شده است. نتایج نشان دادکه نانوذرات ZnO/SALICYLIC ACID/SnO2 و نانوکامپوزیت ZnO/SnO2 به ترتیب پس از min 30 تابش دهی قادر به تخریب90% و 70% از رنگدانه کنگورد CR تحت نور UV هستد. همچنین مطالعات سینتیکی نشان داد که جذب رنگ CR توسط نانوذرات ZnO/SALICYLIC ACID/SnO2 و ZnO/SnO2، از یک معادله شبه مرتبه اول پیروی می کند و ثابت سرعت (k) برای تخریب توسط این ذرات به ترتیب 0191/0 و min−, 1 0091/0 محاسبه گردید. پوشش نانوکامپوزیت ZnO/SnO2 توسط سالیسیلیک اسید منجر به افزایش فعالیت فوتوکاتالیستی نانوذرات ZnO/SALICYLIC ACID/SnO2 نسبت به ZnO/SnO2 بدون پوشش شده است. بنابراین، نانوذرات ZnO/SALICYLIC ACID/SnO2 را می توان به عنوان یک کاتالیزور مناسب برای حذف رنگدانه CR از محلول آبی مطرح کرد.

مینوز گوجه فرنگی Tuta absoluta Myrick. از مهم ترین آفت های گیاه گوجه فرنگی Solanum lycopersicum در ایران و جهان به شمار می آید که به دلیل قابلیت تولیدمثل بالا و طول نسل کوتاه آسیب اقتصادی بالایی وارد می سازد. امروزه کنترل رفتاری آفات بر پایه ی مواد شیمیایی رابط (سمیوکمیکال ها) جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده است. در این بررسی با تکیه بر غربال و شناسایی گروهی از ترکیب ها، قابلیت پانزده ترکیب از ترکیب های دورکننده ی شناخته شده ی گیاهی در تحریک گیرنده-های شاخکی حشرات باکره و جفت شده هر دو جنس، به کمک دستگاه الکتروآنتنوگرام (EAG) ارزیابی شد. در این آزمون بیشترین غلظت ممکنه ( µ g/µ l100( از هر ترکیب روی شاخک سمت راست نرها و ماده های باکره و جفت شده 2-4 روزه و در ده تکرار بررسی شد. نتایج به دست آمده از پاسخ الکتروفیزیولوژیکی نشان داد، همه ی ترکیب های مورد آزمایش توانایی اتصال به گیرنده های شاخکی حشرات کامل مینوز گوجه فرنگی را دارند. اما سه ترکیب (-)-Carvone، SALICYLIC ACID و Methyl jasmonate بیشترین میزان پاسخ پس از منظور داشتن میزان تأثیر شاهد (هگزان) را نشان دادند. ازآنجاکه ترکیب های مورد آزمایش بالاترین تأثیر را بر ماده ی جفت شده دارند، لذا می توانند به عنوان نامزدی مناسب در جهت مهار رفتاری حشرات ماده ی این آفت همچون ترکیب های فرمونی در حشرات نر در راهبرد های مهاری و مدیریت تلفیقی آفات (Integrated Pest Management; IPM) مطرح باشند.

1چکیده مبسوط مقدمه: تنش شوری منجر به تولید بیش از حد گونه های فعال اکسیژن می شود که در سطوح بالا می تواند باعث آسیب اکسیداتیو، اختلال در عملکرد غشای لیپیدی، غیرفعال کردن آنزیم ها و مانع از فعالیت های متابولیک شود. شوری از طریق تنش اسمزی، سمیت یونی، کمبود جذب آب، تخریب غشای سلولی و کاهش تقسیم سلولی رشد گیاهچه را تحت تأثیر قرار می دهد. استفاده از روش پیش تیمار ابزار ساده ای در کاهش اثرات سوء تنش های محیطی است. پیش تیمار بذر باعث تغییرات بیوشیمیایی در بذرها می شود، مانند فعال شدن آنزیم های دخیل در متابولیسم سلولی، مهار متابولیسم و جذب آب که به فرآیند جوانه زنی کمک می کنند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر پیش تیمار بر خصوصیات جوانه زنی و فعالیت برخی آنزیم های هیدرولیتیک و چرخه گلی اکسیلات در گیاهچه همیشه بهار تحت تنش شوری اجرا گردید. مواد و روش ها: آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار در دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1402  انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل چهار سطح شوری (صفر، 50، 100 و 150 میلی مولار کلریدسدیم) و چهار سطح پیش تیمار (شاهد (آب مقطر)، پیش تیمار با اسید سالیسیلیک (100 میلی گرم در لیتر)، جیبرلین (20 میلی گرم در لیتر) و کیتوزان (8/0 درصد وزنی-حجمی که در اسید استیک یک درصد حل شده بود) بود. یافته ها: نتایج نشان داد که شوری درصد جوانه زنی، میانگین جوانه زنی روزانه، طول ساقه چه و وزن خشک گیاهچه را کاهش داد، ولی پیش تیمار بذر با اسید سالیسیلیک، جیبرلین و به ویژه کیتوزان این صفات را بهبود بخشید. ضریب جوانه زنی، طول ریشه چه و وزن تر گیاهچه در پیش تیمار با کیتوزان و بدون شوری به ترتیب در حدود 75، 68 و 34 درصد نسبت به شاهد (آب مقطر) و شوری 150 میلی مولار بیش تر بود. همچنین، فعالیت آنزیم های آمیلاز، پروتئاز و مالات سنتاز در پیش تیمار با کیتوزان و بدون شوری به ترتیب در حدود 82، 46 و 70 درصد نسبت به شاهد (آب مقطر) و شوری150 میلی مولار افزایش نشان داد.  نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که تیمار بذر با اسید سالیسیلیک، جیبرلین و به ویژه کیتوزان روشی مؤثر برای بهبود شاخص های جوانه زنی و فعالیت برخی آنزیم های هیدرولیتیک و چرخه گلی اکسیلات محسوب می شود و می تواند اثرات مضر شوری بر برخی صفات در گیاهچه همیشه بهار را کاهش داده و رشد گیاهچه را بهبود بخشد. جنبه های نوآوری: پیش تیمار بذر با استفاده از اسید سالیسیلیک، جیبرلین به ویژه کیتوزان سبب بهبود برخی شاخص های جوانه زنی بذر همیشه بهار تحت شرایط شوری گردید. این پیش تیمارها فعالیت آنزیم های آمیلاز، پروتئاز و مالات سنتاز را افزایش داد. پیش تیمار با کیتوزان تأثیر بهتری بر شاخص های جوانه زنی و صفات بیوشیمیایی نشان داد.

در تحقیق حاضر استیل سالیسیلک اسید با سلولز استات فتالات (CAP) اتیل سلولز (EC) و یا مخلوط آنها به روش افزودن ناحلال انکپسوله گردید و سپس منحنی های رهش دارو از میکروکپسول های تهیه شده با نسبت های مختلف دارو و پلیمر و نیز رهش دارو از میکروکپسول های پرس شده ارزیابی شد. نتایج نشان داد که کاهش نسبت دارو به پلیمر باعث کاهش سرعت آزاد سازی دارو می گردد. میکروکپسول های تهیه شده با اتیل سلولز، حداقل سرعت آزادسازی را داشته اند همچنین سرعت آزادسازی در میکروکپسول های پرس شده کاهش نشان داد که احتمالا به علت تشکیل ماتریکس غیر قابل دزانتگراسیون می باشد. مطالعات کینتیک آزادسازی دارو از هر فرمولاسیون نشان داد که رهش دارو از میکروکپسول های پرس شده از کینتیک درجه صفر پیروری می کند و نیز فرسایش قابل ملاحظه ای در میکروکپسول های پرس شده CAP یا EC و یا مخلوط آنها در مقایسه با میکروکپسول های غیر پرس شده مشاهد می شود. بر اساس معادله پپاس برای میکروکپسول های تهیه شده با EC، کینتیک رهش تقریبا درجه صفر می باشد (n=0.927).

حذف ترکیب آروماتیکی اسیدسالیسیلیک با مقادیر جزئی قابل یافت در پساب های صنایع غذائی (80-100 ppm) به روش ازوناسیون تحت مطالعه قرار گرفت و تاثیر غلظت اکسیدان و pH بر روی شاخص های شیمیائی COD و TOC بررسی شد. نتایج نشان داد که ماکزیمم مقدار افت چنین فاکتورهائی بیشتر در محیط های قلیائی و خنثی اتفاق می افتد. با تزریق حدود 19.1 mgL-1 از ازون، مقدار حذف COD و TOC به ترتیب برابر با %68.89 و %38.65 به دست آمد. با توجه به pH ذکر شده و تغییرات COD و TOC چنین استنباط می شود که مکانیزم حذف از طریق گروه های هیدروکسیل رادیکالی تولید شده از O3 بر روی مولکول تحت مطالعه صورت گرفته است. نتایج HPLC نشان می دهد که بیشتر آروماتیک ها و حدواسط های تولید شده در طول ازوناسیون در مقادیر 19.1 mgO3/L تخریب می گردند. در این تحقیق نمونه شبیه سازی شده پساب واقعی حاوی اسید سالیسیلیک نیز تهیه و مورد بررسی قرار گرفت. کاهش بیولوژیکی که برحسب نسبت BOD5/COD سنجیده می شود، افزایشی از رقم 0.43 (پساب تصفیه نشده) تا حدود 97% را در طول ازوناسیون با مقدار ازون اعمالی نشان داد.

امروزه کاربرد ترکیبات فنلی و تنظیم کننده رشد گیاه مانند اسید سالیسیلیک، به منظور کاهش اثرات منفی ناشی از تنش های مختلف مطرح شده است. هدف از این مطالعه ارزیابی تاثیر محلول پاشی اسید سالیسیلیک بر سمیت سرب در گیاه ریحان پس از افزودن سرب به خاک بود. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار انجام شد. در این پژوهش گلخانه ای گیاهانی که در 4 سطح سرب شامل صفر (شاهد)، 100، 200 و 300 میلی گرم در کیلوگرم خاک همراه با 3 سطح محلول پاشی اسید سالیسیلیک به میزان صفر، 50 و 100 ppm کاشته شده بودند، مقایسه شدند. سمیت سرب برای گیاهان از طریق بررسی رشد اندام های هوایی و ریشه، غلظت رنگیزه های فتوسنتزی، غلظت کربوهیدرات و آنزیم های کاتالاز و پراکسیداز تعیین گردید. افزودن سرب به طور معنی داری وزن تر و خشک اندام های هوایی و ریشه و رنگیزه های فتوسنتزی گیاه را کاهش و کربوهیدرات های محلول، آنزیم های کاتالاز و پراکسیداز را افزایش داد. محلول پاشی اسید سالیسیلیک نیز بر تمام صفات تاثیر معنی داری داشت. در این بررسی اثر متقابل بین اسید سالیسیلیک و سرب بر وزن تر و خشک اندام های هوایی، وزن تر ریشه، کلروفیل های a و b، کارتنوئید، کربوهیدرات، آنزیم های کاتالاز و پراکسیداز معنی دار بود، و اسید سالیسیلیک نقش تعدیل کننده و کاهنده اثر منفی سمیت سرب را بر این خصوصیات دارا بود. نتایج این آزمایش نشان داد که کاربرد اسید سالیسیلیک در ریحان می تواند از طریق افزایش رشد و غلظت رنگیزه های فتوسنتزی در کاهش اثرات منفی تنش سرب موثر باشد.